Achter de (reis)schermen: oktober ’18

Jongens, waar is de zomer serieus gebleven? Een paar weken terug voelde het nog heerlijk tropisch, maar inmiddels zit ik elke dag dik ingepakt op de fiets. Hallo herfst! Niks voor mij, dus je begrijpt dat ik een gat in de lucht sprong toen ik hoorde dat ik deze maand een week naar Aruba mocht. Dit maandoverzicht is dus voor een groot deel gevuld met heerlijke eiland-kiekjes achter de schermen, maar ondertussen vermaakte ik me ook in Nederland meer dan prima. 

Ik begon deze maand bij Hashtag Workmode in Utrecht. Thuiswerken is af en toe heerlijk, maar vijf dagen achter elkaar betekent in mijn gevalt dat ik gillend gek word. En dus besloot ik voor drie dagen in de week een werkplek te huren. Op de eerste dag werd ik gelijk op de kiek gezet voor nieuwe foto’s die we kunnen gebruiken voor PR-cursus.nl.

De volgende dag ging ik samen met Suus naar An An in Utrecht. Nou is Vietnamees niet per definitie mijn favoriete keuken (bij lange na niet), maar man, wat he ik hier lekker gegeten!

Misschien heb je het al meegekregen, maar zo niet: Suzanne en ik zijn genomineerd voor een Viva400 award! Supertrots natuurlijk, en stiekem hopen we natuurlijk dat we ‘m gaan winnen. Mocht je een stem willen uitbrengen, heel graag! Dat kan hier.

Tijd om te proosten!

Hapje eten met m’n schoonzus.

Hier is het zaterdagochtend, uurtje of negen. Ik ben normaal nooit al op dit tijdstip buiten in het weekend, laat staan dat ik op de trein sta te wachten.

Maar ik had een goede reden: mijn lieftallige Amsterdam-barrel stond iets te lang op z’n plek en moest ik ophalen bij het fietsdepot.

Daarna nog even wat werk verzetten in een koffietentje.

Want ‘s middags organiseerde Roëll een tof event!

En dat alles om haar nieuwe boek (Backpack Bestemmingen) te lanceren. Ik ga er later nog wat over delen, maar voor nu kan ik je alvast zeggen: ideaal Sinterklaascadeau. Supertrots op haar!

Barrel was dus weer in de pocket. Het plan was om ‘m naar Utrecht te brengen. Het was mooi weer en ik dacht: supergoed idee om vanuit Amsterdam naar huis te fietsen. Google Maps zei dat het me 1,5 uur zou kosten, in de praktijk was ik 3,5 uur onderweg (want ja, barrel). Ik was echt ZO kapot toen ik thuis aankwam. Les geleerd hoor.

Dagje werken met Sabine!

En het kostte me wat moeite, maar het is me gelukt om een keer om 7 uur ‘s ochtends in de sportschool te staan.

Van die dagen dat je superproductief bent, zo lekker!

Nog iets wat heel lekker is: als je je koffer een keer niet last-minute inpakt. Ik was twee dagen voor vertrek al zo goed als klaar en dat gevoel is voor herhaling vatbaar.

Ik stond in de krant! Dit keer voor een pleidooi waarom Het Gooi meer is dan alleen een rijkeluisregio.

Waarom ik nú al blij bent met Hashtag Workmode: er werd een wijnproeverij georganiseerd.

De dag daarna vloog ik naar Aruba! Helaas was het wat regenachtig toen we aankwamen (want: regenseizoen), maar de dagen daarna werd het gelukkig stukken beter.

Het lokale eten is trouwens echt een dikke aanrader!

Net als de natuur overigens.

Ik hou er zo van: van die eetgelegenheden waarbij je met je voetjes in het zand mag zitten.

Dit <3

En dit! Hoe tof!

Even een kleine shout-out naar m’n reisgenootjes Roëll en Lisette, en naar onze fantastische gids Jonathan. Dankzij hen werd Aruba alleen maar nóg leuker.

En tussen al het harde werken door, was er gelukkig ook tijd om eventjes op het strand te liggen.

Etennnn!

Office for the afternoon.

En voor ik het wist stond ik alweer op Schiphol. Huilen!

En man, wat is het hier koud! Zelfs met dikke trui, sjaal om en verwarming aan bleef ik bibberen.

Voordeel van dat het vroeg donker is: ik ga weer naar de bioscoop. Twee keer in een week. Al tijden op m’n lijstje: Venom en A Star is Born. Niet te vergelijken met elkaar, maar beiden echt dikke aanraders.

Dit was op het pontje terug naar Amsterdam CS. Een vriendin van mij die in Myanmar woont was even in Amsterdam en dat betekende: eten en bijkletsen!

Het laatste weekend bestond vooral uit heel veel werken, want op het moment dat deze post online komt zit ik met m’n gat in IJsland. En dat betekent: zoveel mogelijk vooruit werken zodat ik ter plekke niet zoveel hoef te doen. Wat ik ook deed: glowgolfen! Zo leuk! Voelde me wel net Ross van Friends (kennen jullie ‘m nog) met m’n tanden zo.




ANDER LEESMATERIAAL:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.