Zuid-Oost Portugal in 4 dagen: onze route langs de verborgen parels van de Algarve
Wie aan de Algarve denkt, ziet meestal de drukke boulevards van Albufeira of de bekende kliffen bij Lagos voor zich. Maar de Oost Algarve is een totaal andere wereld. Hier vind je lagoons vol vogels, dorpjes in de heuvels, een rivier die Portugal van Spanje scheidt en mensen die met trots oude ambachten levend houden. Samen met Visit Algarve mochten we vier dagen de regio ontdekken, en eerlijk: ik ben om. Ik neem jullie mee langs alles wat we hebben gezien, gegeten en gelopen, zodat je de route makkelijk zelf kunt volgen.
Waarom het Oosten van de Algarve zo anders voelt
Het oostelijke deel van de Algarve loopt grofweg van Faro tot aan de Spaanse grens bij Vila Real de Santo António en Alcoutim. De kust is hier vlakker en wordt beschermd door de lagune van de Ria Formosa, met zandeilanden die je alleen per boot of via een loopbrug bereikt. Hoogbouw zie je nauwelijks. Daarachter ligt het groene binnenland, met heuvels vol olijf-, amandel en vijgenbomen een veel verschillende fruitsoorten.
Juist die combinatie maakt deze route zo leuk. In vier dagen wissel je strand, historie, goede wandelroutes, ambacht en verschillend eten af, zonder dat je uren in de auto hoeft te zitten.
Dag 1: Tavira, Praia do Barril en het ankerkerkhof
Overnachten in Hotel Rural Quinta do Marco
Na de landing op Faro reden we in een half uurtje naar onze eerste uitvalsbasis: Hotel Rural Quinta do Marco, in het heuvelachtige gebied boven Tavira. Wat een prachtige plek om een reis te beginnen. Het hotel ligt midden in het groen, met een mooi zwembad, een spa en een gym voor wie zijn sportritme op vakantie niet wil verliezen. Na een vroege vlucht was het heerlijk om hier even bij te komen voordat het programma begon. Zoek je een rustige, landelijke plek als uitvalsbasis voor de Oost Algarve, dan is Quinta do Marco zeker een aanrader.

Praia do Barril: het oude tonijndorp
Na de check in stond Praia do Barril op het programma. Barril is niet zomaar een strand. Tot in de jaren zestig was dit een tonijnvissersdorp. In het seizoen, van mei tot september, woonden hier tientallen vissers met hun gezinnen, maandenlang op het eiland. Met een slim systeem van verankerde netten vingen ze de tonijn die langs de kust trok, en het zware werk gebeurde grotendeels met de hand.


Barril bereik je vanaf het vakantieresort Pedras d’El Rei. Via een loopbrug steek je de lagune over, waarna je ongeveer een kilometer door de duinen loopt of instapt in het kleine treintje. Dat treinspoor is er al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw en bracht vroeger water en voorraden naar de vissers, en de gevangen tonijn weer terug. Tip: neem wat contant geld mee voor een kaartje. Lopen kan ook, dan doe je er een kwartiertje over ongeveer.
Het Cemitério das Âncoras
Na de lunch liepen we door de duinen naar het bekendste stukje van Barril: het Cemitério das Âncoras, oftewel het ankerkerkhof. Hier liggen honderden roestige ankers in lange rijen in het zand. Deze ankers hielden vroeger de tonijnnetten op hun plek. Toen de visserij stopte, zijn ze in 1964 hier neergelegd als herinnering aan de vissersfamilies en hun manier van leven. Het is een indrukwekkend en ook wat weemoedig gezicht, zeker als je het verhaal erachter kent.


Het historische centrum van Tavira
Aan het eind van de middag reden we naar Tavira. Het historische centrum ligt aan de rivier de Gilão, verbonden door de oude brug. Je loopt er door straatjes met witte huizen en tegelgevels, langs talloze kerken en omhoog naar de resten van het kasteel, vanwaar je over de daken uitkijkt. Plan hier gerust wat extra tijd in als je de route zelf rijdt. De dag sloten we af met een welkomstdiner in het hotel.
Dag 2: wandelen langs de grens in Alcoutim
Alcoutim: met uitzicht op Spanje
Dag twee begon lekker vroeg, met een rit naar Alcoutim in het uiterste noordoosten van de Algarve. Wat een bijzondere plek. Het dorp ligt aan de rivier de Guadiana, die hier de grens vormt met Spanje. Aan de overkant zie je het Spaanse dorpje Sanlúcar de Guadiana liggen, zo dichtbij dat je het gevoel hebt dat je kunt overzwemmen. Twee landen, gescheiden door een strook water, prachtig!
De Via Algarviana: van Alcoutim naar Cortes Pereira
In Alcoutim ontmoetten we Joana Almeida van Loulé Rural, onze gids voor de komende dagen. Een enthousiaste en leergierig buitenmens waarmee wij samen een deel van sector 1 van de Via Algarviana liepen. Ons stuk, van Alcoutim naar Cortes Pereira, was ongeveer 8 kilometer en van gemiddeld niveau. Je loopt door het stille, glooiende binnenland, ver weg van de kust en de drukte. Met een lokale gids erbij wordt zo’n wandeling extra waardevol, omdat je onderweg ook de verhalen over het landschap en de dorpjes hoort.
Na de wandeling werden we teruggebracht naar Alcoutim voor de lunch zoals je hierboven op de foto ziet. Zeker een hoogtepunt. We aten op een terras met uitzicht over de rivier, recht op Spanje. Heel bijzonder!
Quinta da Fornalha: duurzame boerderij in Castro Marim
Na de lunch reden we naar Quinta da Fornalha in Castro Marim. Deze boerderij van 35 hectare is al generaties in handen van dezelfde familie. Er groeien vijgen, sinaasappels, olijven, granaatappels, bananen, kaki’s. amandelen en veel meer! Alles draait om duurzaamheid en het gezond houden van de grond. Wat mij het meest opviel: de prachtige tuin en hoe zelfvoorzienend deze plek is. Veel van wat hier op tafel komt, groeit letterlijk om je heen.
Met vijgen, amandelen en andere producten van de boerderij maakten we zelf een traditionele Algarvische lekkernij. Het verschil met wat je in de supermarkt koopt, proef je direct. Zo vers en puur als hier eet je zelden, en juist omdat je zelf aan de slag gaat, onthoud je het ook beter. Ben je een liefhebber van lokaal eten en het verhaal achter je bord, dan is dit een plek die je niet mag missen in de Oost Algarve.
Inchecken bij Cardeal Suites & Apartments in Faro
Aan het eind van de middag reden we naar Faro, waar we de komende twee nachten verbleven in Cardeal Suites & Apartments. Gastvrouw Cláudia is een ontzettend leuke vrouw die je meteen thuis laat voelen. Het mooiste van deze plek is de prachtige binnentuin: een groene, rustige oase midden in de stad. Na een dag vol indrukken was dat precies wat ik nodig had. Het appartement is erg ruim met een eigen keuken, eettafel, bank en apparte slaapkamer, dus ook voor een langer verblijf heel geschikt. ’s Avonds aten we in het lokale restaurant Restaurante Flor do Roxo in Faro waar de vlees en visgerechten op geheel eigen manier werden gemaakt. Eenvoudig, maar erg lekker!

Dag 3: het groene achterland rond Loulé
Van Benafim naar Alte over de Via Algarviana
Dag drie stond opnieuw in het teken van een goede wandeling, en ook deze keer liep Joana gezellig met ons mee. We startten in Benafim en liepen een deel van sector 7 van de Via Algarviana, ongeveer 6 kilometer naar Alte. Een hele mooie hike, door een groener en afwisselender landschap. Wandelen in de Algarve wordt vaak vergeten, maar juist in deze regio is het een van de leukste manieren om de Algarve echt te ontdekken.
Alte en de Cascata do Vigário
De wandeling eindigde in Alte, vaak genoemd als een van de meest traditionele dorpen van de Algarve. Witte huisjes, smalle straatjes, een kerkje op het plein en bronnen met fris water. Vlak buiten het dorp ligt de Cascata do Vigário, een kleine waterval in het groen, waar we werden opgehaald. Hier kan je even lekker afkoelen na de hike. Neem dus zeker een zwembroek en handdoekje mee!
Lunch bij Rosmaninho in Sarnadas
Voor de lunch gingen we naar restaurant Rosmaninho in het dorpje Sarnadas, vlakbij Alte. Dit was eten zoals de lokale bevolking het kent. Er is geen uitgebreide kaart: de chef bepaalt wat er die dag op tafel komt, afhankelijk van wat er vers is. Je moet je dus overgeven, maar dat is juist het leuke. Als je echt wilt proeven hoe er in het achterland van de Algarve wordt gegeten, is dit de plek. Een goede keuze, want het eten was heerlijk!
Esparto vlechten bij Casa do Esparto
Na de lunch volgde voor mij een van de meest bijzondere ervaringen van de reis: een workshop esparto vlechten in de Casa do Esparto. Esparto is een taaie grassoort die in het wild groeit in dit deel van de Algarve. Vroeger maakten mensen er touwen, matten, manden en gereedschap voor het land en de visserij van. Het ambacht is bijna uitgestorven, en de Casa do Esparto, gevestigd in de oude dorpsschool van Sarnadas, probeert het weer leven in te blazen.
We werden ontvangen door een groepje ontzettend leuke dames die dit werk al hun hele leven doen. Hun grote wens is dat jongeren het vak weer gaan leren, zodat het ambacht niet verdwijnt. En man, wat een zwaar werk is het. Na een paar minuten vlechten voelde ik mijn handen al, terwijl zij in een behoorlijk tempo prachtige stukken maken.



Imker en honingproeverij in Salir
De laatste stop van de dag was bij een imker in Salir. We kregen een rondleiding langs de bijenkasten en leerden hoe de honing hier wordt gemaakt, met nectar van de wilde kruiden en bloemen uit de heuvels. Daarna volgde natuurlijk een proeverij. Het verschil tussen de soorten is groter dan je denkt. Tip: draag dichte wandelschoenen, sandalen zijn bij de bijenkasten geen goed idee. Daarna reden we terug naar Faro voor een diner in de stad.


Dag 4: Faro en de Ria Formosa
Boottocht door de Ria Formosa op zonne energie
Vanaf de haven van Faro vertrek je voor een tocht door het natuurpark Ria Formosa, een beschermd lagunegebied met zandeilanden, kanalen en zoutmoerassen. Het is een van de belangrijkste vogelgebieden van Portugal, met onder meer flamingo’s, lepelaars en talloze steltlopers. We gingen op pad met een boot die op zonne energie vaart, dus stil en zonder uitlaatgassen: ideaal om vogels te spotten. Vooraf krijg je uitleg over de natuur en de vogels, zodat je weet waar je op moet letten.
Cataplana maken bij Tertulia Algarvia
Na de boottocht stond een kookworkshop gepland bij Tertulia Algarvia in het oude centrum van Faro. Hier leer je cataplana maken, hét traditionele gerecht van de Algarve. De naam komt van de koperen pan waarin het gerecht wordt gestoofd, meestal met vis of schaaldieren, tomaat, paprika en kruiden. Na het koken eet je natuurlijk je eigen creatie op.


Sluit de dag af met een wandeling door Faro zelf. Veel mensen gebruiken de stad alleen als vliegveld, en dat is zonde. Binnen de oude stadsmuren vind je de kathedraal, rustige pleintjes en gezellige terrasjes. Een paar uurtjes is genoeg om de sfeer te proeven voordat je terugvliegt.
Veelgestelde vragen over de Oost Algarve
Is de Oost Algarve de moeite waard?
Zeker weten! De Oost Algarve is rustiger en authentieker dan het westen. Je vindt er lagunes, historische stadjes als Tavira, stille wandelroutes in het binnenland en veel lokale ambachten. Ideaal als je de drukte van Albufeira en Lagos wilt vermijden.
Waar overnacht je het beste in de Oost Algarve?
Voor rust en natuur kies je een landelijk hotel in de heuvels rond Tavira, zoals Quinta do Marco. Wil je stad en uitgaan dichtbij, dan is Faro een prima basis. Tavira zelf is ideaal als je alles op loopafstand wilt hebben.
Hoe zwaar is de Via Algarviana?
De Via Algarviana is ruim 300 kilometer lang en verdeeld in sectoren. Je kunt prima een los stuk lopen. Onze trajecten van 6 en 8 kilometer waren van gemiddeld niveau: met een normale conditie en goede schoenen goed te doen.
Is 4 dagen genoeg voor de Algarve?
Voor de Oost Algarve is vier dagen genoeg om een goed beeld te krijgen van de kust, het binnenland en de cultuur. Wil je ook de westkust rond Lagos zien, plan dan een roadtrip van minimaal een week.
Wanneer kun je het beste wandelen in de Algarve?
De beste periodes om te wandelen in de Algarve zijn maart tot en met mei en september tot en met november. Dan is het warm genoeg, maar niet te heet om meerdere uren te lopen.
Hoe kom je bij het ankerkerkhof van Praia do Barril?
Je parkeert bij Pedras d’El Rei, steekt via de loopbrug de lagune over en loopt of neemt het treintje naar Praia do Barril. Het ankerkerkhof ligt in de duinen vlak achter het strand.
Deze vier dagen in de Oost Algarve lieten mij een kant van Portugal zien die ik nog niet kende: rustig, eerlijk en vol mensen met een verhaal. Van de ankers in Barril tot de handen van de esparto vlechtsters in Sarnadas, het zijn de ontmoetingen die bijblijven. Ben je klaar met de standaard strandvakantie, boek dan je vlucht naar Faro en ontdek de Oost Algarve zelf. Je zult niet teleurgesteld worden.





